ยันต์เสือสมิงผูกโดยอาจารย์เล็ก

ยันต์เสือสมิงอาจารย์เล็ก

เป็นยันต์ที่มีพุทธคุณรอบด้าน เหมาะสำหรับสักบริเวณหน้าอก และกลางหลัง ไม่อนุญาติให้สักตามจุดที่ต่ำกว่าเอวโดยเด็ดขาด

เป็นยันต์เสือที่มีเฉพาะอาจารย์เล็กเท่านั้นไม่มีถ่ายทอดหรือ อนุญาติให้สักโดยที่อื่น

พยัคฆาแกล้วกล้าทรงอาจหาญ เกรงขามแกร่งการขวัญผยอง

ทระนงองค์อาจดุดาลคะนอง ไว้ลายพาดกรชาติเสือฉกรรจ์

มาจะกล่าวถึงลำนำสมิงเสือ เรื่องคาวเครือเผือมนุษย์สุดผวา

คนเป็นคนกลับเป็นเสืออันธพาล เที่ยวระรานเข่นฆ่ามาราวี

ด้วยวิชานาๆทั้งคุณเวทย์ อันเป็นเหตุบังเกิดเดรัชฉาน

ด้วยเวทมนต์วนเวียนแสนทรมาน ทั้งเขียนอ่านเรียนไว้ใช้ผิดทาง

สิปปคุณไสยศาสตร์ที่ตกทอด บ้างแบ่งถอดกลบทอย่างฉะฉาน

วิชาเสือพากเพียงจนเชี่ยวชาญ จวนชำนาญแบ่งกายลายพาดกร

บ้างไม่เชื่อเถือทิ้งให้เรี่ยราด ด้วยประมาทในวิชาไม่เลื่อมใส

โยนทิ้งโยนขว้างไร้เยื่อใย ไม่นานไกลวิชากลับเข้าใส่ตัว

บ้างสำเร็จมนต์มายาอันวิเศษ สำแดงเดชอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์

แปลงเป็นเสือกายร่างอยู่นานกาล แลวันวานผ่านไปลืมคืนกาย

บ้างเรียนรู้บ้าเพียรเขียนให้หลง นอกลู่องค์อาจารยืท่านสั่งสอน

ลืมคุณครูดูแล้วช่างลำพอง คึกคะนองตรองกลายสมิงพาล

บ้างบ่รู้ถูกผิดแลดีชั่ว คิดว่าตัวเป็นเสือเหลือพิสัย

หมดความเป็นมนุษย์สุดดวงใจ กลายร่างไปมิอาจยื้นให้คืนคน

บ้างเป็นเทพเทวามาสถิต ประกาศิตสำแดงกายให้มองเห็น

เป็นเสือป่าน่ากลัวดูดุเด่น มาเขม็นเข็ญเขี้ยวคะนองฟัน

เหตุทั้งปวงบอกไว้ว่าเสือกล้า เร่งเทียบเทียมแบ่งตามวิสัชชนา

แล้วจักหาเหตุผลกลมาตรา แลวิชากำราบเสือหมดลาย

อันวิชาปราบไว้บุราณว่า ศาสตรากล้าแกร่งวุธยุทธประหาญ

มีดดาบปืนธรูเวทเสกโดยพลัน แม้นหุนหันพลันแล่นแสนมีคุณ

มีดอันหนึ่งคืองาบุสลาย งากำจายงากำจัดตะเคียนโค้น

ด้ามชัยพฤกษ์พดด้วงโยน นะโมโขนตราไว้เป็นกำลัง

เงินพวงทองสำริดนวเนื้อ สัตตะเจือเจ้าน้ำเงินน้ำพี้กล้า

ตีเป็นดาบพระขรรค์สรีศรีไชยยา พระขรรค์เงินเทวาดาโสฬสทศพล

เหล็กทะแนงฉแลงผีที่เสียบศพ ไม้กระคบกลบฝากลากโลงผี

กลดประตูกลอนไคว้ขังสลักมี หลอมให้ดีเป็นอถรรพ์คันธนู

หล่อเหล็กกล้าห้าชนิดอันพิศาล พิสดารยอดเศวตฉัตรพระพุทธรูป

ยอดปลายธงองค์ชัยยืนยงค์ ยอดปลายตรงสถูปพระเจดีย์

ยอดปฏักปักลายป้องกันทุ่ง สำริดปรุงเทวาองค์ตรงปลายผม

ใช้ควันไม้มะเดือเจือควันทอง เผาเหล็กพองละลายเหลวในครึ่งวัน

เอาไม้จันทน์กฤษณามารมเผา ให้เท่าๆเจ็ดราตรีศุกรวาลหน

หล่อเป็นศรหัวแหลงแทงมน แลพิกลไม่น่าคมสมประดี

เอาประคำดีควายมาชุบเคือบ ละเหลือบน้ำทองรองประสาน

ก้านมะกอกเหลาไว้ใช้เป็นงาน ขนนกสานเหยี่ยวกล้ากอปรธนู

อันกระสุนลูกตะกลั่วมิอาจเข้า กระสุนเนาเหลื่อมเพชรมิอาจหาญ

กระสุนซองนกสับปืนแสงกาฬ มิแผ้วพาลผิวสมิงให้คายระเคือง

เอาดีบุกสุกตะกั่วพรวงเงินเหล็ก ทำเป็นเม็ดนิ้วก้อยคอยไว้ท่า

ตอกดินปืนผสมคาบงูเห่านา เอาหินผามากระทบประกบกัน

ลงอักขระนะพิฆาตไว้ที่ปิด แล้วเขียนขีดปิดกระบอกตรอกสลัก

ด้วยกลลักยักษ์สุวรรณคาถา เป็นมนต์ตาประสิทธิ์ฤทธิ์คาถา

กำราบเสือคะนองเดชกระโดดมา ยิงหนึ่งคลาดสินลายที่พาดกร

นำศาสตราอาคมที่ได้สร้าง มาไว้กลางปรำปรัมนำคาถา

ปลุกเสกเลขยันต์น้ำมันทา เขียนจารตราอาถรรพ์พันวิธี

ปักช่อธงตรงมุมทั้งสิบหก ใบโพธิ์ปกมุมมิดทิสอาศรม

แล้วจุดไม้ท่อนจันทร์ทันควันรม ให้ลุกโหมบูชาเพลิงอัคคี

ร่ายพระเวทมนต์ตราอันศักดิ์สิทธิ์ ร่ายโอมอิศวรเวทบริขาล

ธนูเวทเสกไว้บริบาล ถ่มประสานศาตราพระอาคม

แม้พบเสือสมิงวิ่งมาหา จงใจกล้าสู่เสืออย่าวิ่งหนี

แทงที่อกตรอกหัวในทันที สิ้นชีวีเสือร้ายในบัดดล

ยิงกระสุนกลางหน้าผากก็ฆ่าได้ แลตัดกายกลางหัวใจใช้ประหาร

ยิงธนูรเวทแทงสะกดบ่วายปาน สะกดวิญญาญเสือร้ายคลายชีวิล

บ่มีศาสตราแลอาวุธ หมดหนสุดวิสัยมาประหาญ

ให้ตั้งจิตเป็นมิตรพรหมประทาน ไมตรีกาลเมตตาแผ่ออกไป

แลละกดเป็นนะลงหน้าผาก แล้วใช้ลากโมไขว้ไปทางหลัง

ลงพุทธาที่ท้องเป็นกำลัง ยะไปหลังหางมัดกลัดอักขรา

ดุจพุทซ้อนนั่งไว้บนหลังเสือ บ่อาจเอื้อเคลื่อนขยับแลเลื่อนไหว

เสือนิ่งสนิทไม่กระดิกนวดขนไร สะกดไว้ด้วยพุทธคุณคงบารี

แล้วเพ่งนะนิพพานไว้ที่อก ให้ปิดปกตกไว้ในใจเสือ

หนุนนำทางมนุษย์ยื่นช่วยเหลือ เปิดทางเผื่อใจคนดลกลับมา

จงเร่งรีบบริกรรมพระคาถา วิปัสสนาเจริญพระกรรมฐาน

พระปริตรบ่นไว้อภิบาล ผจญกาลเสือร้ายมิกล้ำกลาย

คาถาเสือเย็น (เสือสมิง)
โอมปิติอิ พยคฺโฆ กายวณฺโณ จิตฺตเทโห กูจักเป็๋นเสือโดดโลดเต้นไปมา อาวุธฺธา น กริสฺสนฺติ สพฺพาวุธฺธํ สพฺพนฺตรายํ จงอย่ามาใกล้ได้ เนื้อหนังกูแข็งดังเพชรต้านหอกดาบและปื๋นไฟ กูจักเป็นเสือในบัดนี้ จงมีฤทธีดังพญาช้างสานในบัดเดียว มะ อะ อุ อุ อะ มะ สฺวาหะ คง คงโฮก ฯ

คาถาปลุกเสกเสือสมิง
โอม เพี๊ยกโค มหาเพี๊ยกโค ตัวกูนี้ชื่อว่าพ่อพญาเสือโคร่งหน้ากูเป็นเข้าเม่า
กูเป็นเจ้าหมู่แห่งดงดอน มนุษย์สากลทั้งหลายบ่อาจมาโคจรสิงใด
คนใต้ลุมฟ้าส่างทั้งเมือง ตากูเหลืองดั่งพระอาทิตย์ฤทธิ์คือกงจักร
เขี้ยวกูเป็นเพชร เล็บกูเป็นศร ขนกูเป็นหลาวเหล็กหลาวทอง
พระยาเกลื่อนฟ้า เกลื่อนลิ้นอยู่ปากกู ลุกเป็นไฟประลัยกัลป์ ควันอยู่ทั่วฟ้า
เมื่ออ้าปากร้องก้องขอให้เสียงแข็ง เสียงดังแรงเกลื่อนเก้า
เหมือนดั่งฟ้าตื่นเต้าเดือนหก มนุษย์สากลทั้งหลายมันได้ยินเสียงกู
มันตกใจสะท้อนตับมันย้อนอยู่ทึมทึมทึมโดนอาถรรพณ์กูไปข่ม ฯ

คาถาเสือโคร่ง
โอมเสือโคร่งตัวหลวง โอมเสือเหลืองสอดเสี้ยวแสนตา
เสียงกูแรงดั่งช้าง กูนี้มีแรงดั่งช้างพลายโขลง
กูออกบ้านกูกินแสนเยื่อง กูออกเมืองกูกินแสนโขลง
เสียงกูดังคระครื้นพื้นธรณี เสียงกูมีอำนาจ ข้าเสิกขาดใจตาย โอม สวาหะ เถ็ก ฯ

คาถาเสือโคร่ง
โอมเสือโคร่งเจ้าตัวลายเนือง เสือเหลืองลายจำหลอดเสือแผ้วสอดแสงตา
ฤทธิ์กูแฮงกว่าช้างสารทั้งพายใหญ่ เมื่อกูเข้าไปบ้านกูได้แสนพล
เมื่อกูเข้าเมือเมืองให้ได้แสนเถื่อน เมื่อกูอ้าปากฮ้องเสียงกูก้องทั่วท้องธรณี
ให้เสียงกูมีอำนาจกูผาบแพ้ฝูงหมู่มาร ฯ

คาถาเสือ
โอมเสือโคร่งตัวเรียงราย โอมเสือเหลืองตัวสอดเสี่ยว
มึงซิกินบ้านกูซิกินเมือง เสียงกูก้องต้องตื่นธรณี
ฤทธีกูแก่กล้าข้าศึกเห็นกลัวตาย โอมสะโหมติ๊ด ฯ

คาถาเสือโคร่ง
โอมอ้าลายเลียง โอมเสือเหลืองลายลอด
โอมเสือโคร่งแผ้วอ้ายลายลอดต๋าแสง หื้อตั๋วกูแฮงดั่งจ้างพลายสาร
หื้อตั๋วกูหาญดั่งจ้างพลายใหญ่ ข้าเศิกหันกูหื้อขาดใจ๋ต๋าย โอมสวาหายเถ็ก ฯ

คาถาเสือเผือก
ตะโย สิหะมิคคะลาซาเตชะ ทันตะ อะภันทะสา
มะหันตะ ตะละสะ มะโนเต ปิตตะ
อะนุรักขันตุ อะโลเคยะนะ สุกเขนะจะ ๚ะ๛

คาถาหัวใจเสือโคร่ง
สุสะสุสัง อะระหังวาวา พยัคโฆจะ ๚ะ๛
คาถาหัวใจเสือ
กุรุสุกุ รุสุกุกุ สุกุกุรุ กุกุรุสุ๚ะ๛

คาถาพญาเสือโคร่ง
พยัคโฆ พยัคฆา สัญ ญา ลัพ พะ ติ อิ ติ หิ หัม หึม ๚ะ๛

คาถาพญาเสือมหาอำนาจ
ตะมัตถัง ปะกาเสนโต ตัวกูคือ พญาพยัคโฆ
สัตถาอาหะ พยัคโฆ จะ วิริยะ อิมังคาถามะหะ อิติ ฮ่ำ ฮึ่ม ฮึ่ม ๚ะ๛

ที่มา โดย ๙ มหาเวทย์